zondag 25 juni 2017

Strijdtoneel der giganten

Blokkenveld als arena van giganten
Overal rotsblokken, gebarsten, vlijmscherp gespleten. In de verte naar de wolken bijtende kantelen, beneden een tafelberg als wachttoren. Eens moet hier een strijd tussen giganten geweest zijn. Elkaar bestokend, geen centimeter grond prijsgevend. Mordor lijkt hier werkelijkheid geworden, het ultieme kwaad van Tolkien.








Kasteelmuren van dolomiet torenen uit boven de vroegere gletsjerkom, weerspiegeld in water van nu

Indrukwekkend, bizar, dat was onze eerste reactie toen we na de Casannapas met gasten van het Zwitserse wandelhotel Gürgaletsch afdaalden naar de zuidelijke route terug naar de Fondei en het rustieke Walser dorpje Strassberg. Wat begon als een ontspannen tochtje over een wat slingerend en rustig stijgend pad werd onverwacht een ontdekkingstocht in een arena uit het verre verleden. Nooit eerder waren wij hier geweest. Een enkele voetstap bewees dat we niet de eerste mensen waren maar voor ons gevoel stapten we in een andere wereld.

Een sneeuwveld als karige herinnering aan ijzige tijden
Een tafelberg als wachttoren

Onze beleving werd nog versterkt doordat dit gebied direct tegen de grootste waterscheiding van Europa ligt. Als muren oprijzende ongenaakbare bergen sluiten het gebied af naar het oosten  waar elke druppel regenwater door de Inn en de Donau opgeslokt wordt. Naar het zuiden torens van keihard dolomiet, verweerd tot spitse punten. Alleen naar het westen opent het dal zich, rijkelijk water gevend aan de Zwitserse Plessur en de Rijn.

Puin en steen blokkeren waterstromen

Stenen en water, een bizar mooie compositie


Scheef gezakt, verweerd, gegroefd. Een tafelberg rotsblok als wachttoren

De strijd der giganten gaat nog steeds door. De grootste klap werd uitgedeeld toen de gletsjer van de Schafturm begon te smelten. Honderden tonnen dolomiet kwamen na een duizendjarige gevangenschap vrij uit een ijzige houdgreep. Eens door weer en wind van de bergtoppen afgebroken en op de gletsjer terecht gekomen en nooit meer los gelaten. Maar toen 10.000 jaar geleden de laatste ijstijd door de zomerzon verslagen werd begon de grote steniging. Dagenlang, misschien wel jarenlang moet het een angstaanjagend geraas geweest zijn. Steeds meer blokken werden door de machteloze gletsjer naar de vallei gesmeten. Blokkeerden daar de Fondei Bach, moerassen werden gevormd en een bizar landschap ontstond.

Maar het is nog niet afgelopen. Erosie hakt in op dolomiet, vorstscheuren verdiepen zich en elk jaar rollen nieuwe brokken steen naar het dal. Onweerstaanbaar gaat ook het oprukken van het Afrikaanse continent door. Gigantische druk perst de oostelijke Alpen over het midden en westen van Zwitserland. Steeds hoger, steeds steiler, totdat toppen het begeven en als puinwaaiers naar beneden storten.

Alpenzoetklaver 

Oranje streepzaad

Gestippelde gentiaan

Toch is het geen maanlandschap. Een zomerse deken van bloeiende alpenzoetklaver verzacht elk brok steen tot een lieflijk kussentje. Oranje streepzaad, gestippelde gentianen en behaarde klokjes lijken zich niets aan te trekken van het stenig geweld en bloeien rustig door. Waterpiepers zingen er hun lied en alpenmarmotten graven er hun hol. De arena van de giganten is een wandelparadijs geworden.

(deze wandeling was onderdeel van de themaweken Alpennatuur en zal nu geregeld aangeboden gaan worden door wandelhotel Gürgaletsch (Tschiertschen, Zwitserland), ook eens beleven? Boek dan vandaag nog op deze website). In de komende maanden nog volop ruimte, zeker ook voor de vierde Alpennatuurweek).

dinsdag 30 mei 2017

Lesbos, tuin van Griekenland

Anemoon (Avlonas, Lesbos)
Lesbos, een Grieks eiland balancerend tussen Azië en Europa. Kusten met een zachte branding, bergtoppen ongenaakbaar priemend, olijfbomen ingekerfd door de tijd. Dat is Lesbos, een caleidoscoop van alle landschappen die Griekenland zo bijzonder maken. Veel klassiek oud is verdwenen in vervlogen tijd maar de warme gastvrijheid werd altijd behouden. Voor vluchtelingen was het de afgelopen jaren een eerste stap in het beloofde land, voor biologen is en blijft het een paradijs op de grens tussen oost en west. Bijna exotische vogels ontmoeten hier onze trekvogels, bloemen uit de westelijke Middellandse Zee pronken naast Pontisch-Iraanse boeketten. Alpen en Himalaya ontmoeten elkaar onder de olijfbomen.

Cistus cretica (Lesbos, Sigri)
Baardgrasmus
Grauwe gors (Sigri, Lesbos)
Lesbos, eind maart - begin april na een ijskoude winter met tientallen centimeters sneeuw. Toeristen zijn er nog niet, hotels staan leeg of zijn gesloten en ook het beroemde Versteende Woud houdt het hek potdicht. Maar het voorjaar klopt aan de deur. De eerste orchideeën en cistusroosjes staan vol in bloei en naarmate de maand april meer dagen op de kalender krijgt gaat het bloemenfeest volop beginnen. Hagedissen kijken verrast om een hoek van een rots naar een wereld vol met opnieuw lekkere hapjes. De trekvogels zijn nog op wintervakantie en de grauwe gors heeft elke struik voor zich zelf. Helemaal leuk, de baardgrasmus, die ook gewoon de winter op Lesbos uitzit heeft inmiddels jongen.

Loutro (Lesbos)
Zoutpannen Kaloni met grote flamingo (Lesbos)

Skala Vasilikon (noordkust Lesbos)

Uitzicht op Olympos, wandelend vanuit Agiasos (Lesbos)

File bij Molivos (Lesbos, noordkust)

"Lopen op Lesbos" biedt elk jaar een unieke kans om met een individueel voorjaarsarrangement het mooiste van dit eiland te ontdekken. Vier locaties tussen oost- en westkant, vier totaal verschillende gebieden en elke keer weer bijna verbijsterd staan kijken naar onvergetelijke uitzichten. En dat is maar goed ook want als je stil staat en de blik eenmaal rond gaat kom je niet meer los. Overal bloeiende juweeltjes, wegschietende slangenooghagedisjes, vrolijk dansende oranjetipjes of een onverwachte maskerklauwier. En met de bijgeleverde wandelbeschrijvingen blijf je steeds weer nieuwe plekjes ontdekken. Verborgen voor de later in het jaar voorbij razende touringcars, volgeladen met toeristen die Lesbos in enkele dagen doorkruisen, af en toe uitgelaten worden maar vooral niet van asfalt of strand afkomen.


Olijfboomgaard (Charamida, Lesbos)

Italiaanse orchis (Agiasos, Lesbos)

Ophrys ferrum-equinum (Pirgi, Lesbos)

Spiegelorchis (Ophrys speculum, Pirgi, Lesbos)

Lesbos, tuin van Griekenland. Jan van Leest is er helemaal thuis en laat echte geïnteresseerden genieten van de mooiste orchideeën. Dit jaar is alles laat maar als je even zoekt en de beste plekjes weet zijn ze overal te vinden. Italiaanse orchissen in olijfboomgaarden met roze, vrolijk gefranjerde bloemen. Veel lastiger te vinden zijn de vele soorten uit het geslacht Ophrys. Sommige zijn vernoemd naar insecten die ze in vorm zo dicht mogelijk proberen te benaderen. Feitelijk zijn het grote fraudeurs, alleen maar uit op eigen belang. Geen nectar of smakelijk stuifmeel maar zich voordoend als “nep-partner” voor bronstige mannetjes. En omdat insecten niet zo snel leren trappen de heren steeds weer in hetzelfde bedrog.

Grote flamingo (Kaloni, Lesbos)
 
Balkan waterschildpad (Sigri, Lesbos)

Finsch tapuit (Molivos, Lesbos)
Lesbos kievitsbloem (Agiasos, Lesbos)

Van Sigri aan de oostkust tot Kaloni in het bruisende hart, van Charamida aan de zuidkust en de hellingen van de bijna 2000 meter hoge Olympos tot Molivos aan de noordkust. Steeds weer verrassend mooi. Toeristen vergapen zich aan honderden flamingo’s in de zoutpannen van Kaloni; vogelaars komen voor nieuwe soorten tapuiten. Maar het voorjaar is vooral fleurig, letterlijk miljoenen anemonen kleuren het eiland rood en paars. In de kastanjebossen rond Agiasos, net noord van de Olympos, is de bijzondere Lesbos kievitsbloem te vinden. Sigri biedt honderden waterschildpadden in twee varianten en de mooiste tongorchissen. Charamida en Loutro hebben voor een bijna knetterende voorjaars bloemenshow gekozen. Irissen, blauwe druifjes met daartussen wat log rondkruipende landschildpadden.

Lesbos bloementuin (Loutro)

Lesbos, tuin van Griekenland. Hèt ultieme vakantiedoel na een koude winter.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...